จงหาค่า x  ซึ่งเป็นโจทย์ที่เด็กมัธยม แสนจะเอือม
ไม่ว่าจะเป็น ค่า a b c หรือ x y z ก็เป็นตัวแปรๆหนึ่งเท่านั้น

 

ในทางคณิตศาสตร์ ตัวมีแปรมากมาย
แต่ในชีวิตประจำวันหล่ะ มีตัวแปรหรือไม่

 

ลองยกโจทย์คณิตศาสตร์ง่ายๆมาดูสักข้อ

 

2x+1 มีค่าเท่ากับเท่าไร

 

ค่า x ซึ่งถือเป็นตัวแปรที่ติดอยู่ หากค่า x เปลี่ยนไป ผลลัพธ์ ก็จะเปลี่ยนไป
หากเราต้องการหาค่าตัวแปร โดยรู้ผลลัพธ์

 

เช่น  2x + 1 =  5  แล้วจงหาค่า x

 

ความเป็นไปได้เดียวของค่า x ก็คือ 2
หากค่าเอ็กผิดแปลกไปจากนี้ ก็ถือว่าตัวแปรผิด

 

แต่หากโจทย์   |2x| + 1 = 5 แล้วจงหาค่า x

 

ตัวแปร x ก็จะมีค่าได้ 2 ค่า คือ 2 และ -2

 

ตัวแปรจำเป็นต้องมีผลกระทบกับสิ่งอื่นเสมอไปหรือ ?

หากมีโจทย์ว่า  2x + 1 = 3  หรือ  2 + x = 2

ตัวแปรนั้นก็ไม่ได้มีค่าอะไรเลย

ตัวแปรคือสิ่งหนึ่งๆ ที่ทำให้มีผลกระทบ หรือไม่มีผลกระทบต่อสิ่งอื่น

 

ซึ่งหมายถึงทุกสิ่ง ล้วนเป็นตัวแปร
ไม่ว่าจะตัวเราเอง ก็คือตัวแปรของคนอื่น

 

หากคุณเดินไปตามถนน แล้วเห็นขอทานคนหนึ่ง

 

หากคุณรู้สึกสงสารเขา เขาก็คือตัวแปรที่มีผลกระทบต่อคุณ
หากคุณมองไม่เห็น เขาก็เป็นตัวแปรที่ไม่มีผลกระทบต่อคุณ

 

แต่หากคุณมองเห็นเขา แต่เขาไม่อยู่ในสายตาของคุณ
ไม่ว่าคุณจะเป็น หรือไม่เห็น เขาก็เป็นตัวแปรไม่มีผลกระทบต่อคุณ

 

แต่หากมีตัวแปรที่คุณต้องการ แต่คุณกลับไม่ได้มันมา
ก็เหมือนกับโจทย์ที่คุณแก้สมการเพื่อหาตัวแปรไม่ได้

 

หากเป็นการทำข้อสอบ คุณจะใช้เวลาอันแสนมีค่า วุ่นวายอยู่กับข้อเดียวหรือ
คนเราต้องเดินหน้า ทิ้งความผิดพลาดเอาไว้ข้างหลัง

 

อย่าไปมองมัน แต่เก็บเอาไว้ เพื่อเป็นบทเรียน ให้ตัวเราพัฒนายิ่งขึ้น

 

อย่าไปไขว่คว้า ไล่ตาม สิ่งๆเดียว ไปทั้งชีวิต . . .

ในสังคมไทย หรือสังคมอื่นๆทั่วโลก ต่างมีปัญหาและความขัดแย้ง
ทุกชีวิตที่เกิดมา ก็ต้องเจอปัญหา หรือความทุกข์ อย่างน้อยก็สักครั้งหนึ่งในชีวิต

 

ไม่ว่าจะอกหัก สูญเสียสิ่งที่รัก ถูกทำร้ายร่างกาย หรือ จิตใจอย่างแสนสาหัส
มันเกิดขึ้นทุกหนแห่งในโลก

 

และไม่มีอะไรที่สามารถบังคับไม่ให้มันเกิดขึ้นในโลกได้
เพราะความแตกต่างของบุคคล และมุมมองที่ถูกต้อง ด้วยเหตุผลของตัวเค้าเอง

 

แต่สิ่งที่สำคัญกว่าปัญหาเหล่านี้ หรือผู้ที่สร้างปัญหา คือ "ผู้ที่ถูกกระทำ"

 

ข่าวที่ลงในหน้าหนังสือพิมพ์ ข่าวที่ออกโทรทัศน์
ที่มีสาระมากกว่า ดาราแต่งงาน และข่าวซุบซิบในวงการบันเทิง กลับไม่มีใครสนใจมากนัก

 

คือข่าว "การฆ่าตัวตาย"

 

เมื่อใครๆเห็นข่าวนี้ คำพูดต่อมาที่พูดกัน ก็มักจะเป็น
คิดได้แค่นี้หรือ  สมควรตายแล้วหล่ะ อยากตายนักก็ปล่อยให้มันตายไป ขี้แพ้ ขี้ขลาด มันบ้า ๆลๆ

 

ซึ่งผู้ที่จะฆ่าตัวตาย นั้นมักเจอปัญหาที่ ไม่สามารถแก้ไขด้วยตัวเองเพียงลำพังได้
ผู้ที่คิดจะฆ่าตัวตาย คือผู้ป่วยที่ต้องการรักษาและเยียวยาหัวใจอย่างเร่งด่วน

 

เค้าคือผู้ที่หนีไปจากโลกที่โหดร้าย ที่หลายๆคนไม่เคยได้สัมผัส หรือแม้จะเห็น

 

แต่สังคม และคนส่วนใหญ่กับตอกย้ำ และซ้ำเติมด้วย ถ้อยคำที่บาดใจ
คนที่ฆ่าตัวตายแล้วไม่สำเร็จ เจอแบบนี้เข้าไป ก็คงต้องฆ่าตัวตายอีกรอบ

 

คนที่ถอยหนีจนถึงที่สุดแล้ว จนจนมุมแล้ว หากไม่ฆ่าตัวตาย ก็บ้าไป

 

เราต่างเคยเห็นข่าว กรณีที่มีคนไล่ฆ่าคนอื่นแล้วฆ่าตัวตายตาม
หากคุณว่าคนที่ฆ่าตัวตาย เป็นคนขี้ขลาด แล้ว นี่หรือคือคนกล้าที่คุณต้องการ

 

คุณลองนึกสภาพคนที่ถูกกดดันในชีวิตจนถึงขีดสุด หรือเสียใจจนถึงขีดสุด แล้วไม่ฆ่าตัวตาย เค้าจะทำอะไร ?
ก็คงหนีไม่พ้นกับการกลายเป็น คนโรคจิต วิกลจริต หรือที่สังคมไทยเรียกกันว่า คนบ้า

 

หากไม่ไล่ฆ่าคนอื่น ก็ถือว่าดีไป
แต่สำหรับคนกลุ่มนี้แล้ว ก็คงหนีไม่พ้นที่จะเข้าไปรักษาตามโรงพยาบาลจิตเวช

 

พอรักษาเสร็จ สังคม และคนในสังคม ก็กลับยังไม่ให้การยอมรับคนเหล่านี้
ทั้งคนบ้า และคนที่ฆ่าตัวตาย กลับถูกตราหน้าว่า เป็นคนโหลยโทย คนบ้า คนบอ คนขี้ขลาด

 

สำหรับคนที่เคยหนีจากความจริงที่โหดร้าย แล้วกลับมายืนหยีด เพื่อที่จะสู้อีกครั้ง แล้ว
แต่กลับพบว่าความจริงนั้น มันโหดร้ายยิ่งกว่าเดิม...

 

มันจะแปลกหรือ ที่เค้าจะฆ่าตัวตาย หรือจะบ้า ไปอีกรอบ

 

เมื่อไหร่หนอ ที่คนเรา จะยอมรับว่า ผู้คนกลุ่มนี้ คือผู้ป่วย ที่ต้องการการรักษาและเยียวยา หัวใจที่บอบช้ำ ...

มันเป็นเรื่องธรรมดา ที่คนหนึ่งคนจะตัดสิน  คนอื่น ว่า ดี หรือ ชั่ว ในมุมมองของตัวเอง
แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดา ที่จะมีคนที่ไม่เห็นด้วย กับการตัดสิน ของคนๆหนึ่ง

 

เพราะมุมมองที่แตกต่าง ประสบการที่แตกต่าง สถานะการที่แตกต่าง ทำให้เกิดความคิดที่แตกต่าง

 

ปัญหาจึงมีเสมอในโลกนี้ เพราะการขัดแย้งในด้านความคิด
สงคราม ก็เกิดจาก ความขัดแย้งในด้านของอุดมการ ซึ่งก็คือความคิดที่แตกต่าง

 

โลกที่ทุกชีวิต อยู่อย่างเป็นสุข ไร้ซึ่งการเบียดเบียนซึ่งกันและกัน ไม่มีทางเกิดขึ้นได้
ยูโทเปีย เป็นเพียงแค่จินตนาการ ของมนุษย์

 

ผู้ที่ตัดสินคนอื่นเร็วเกินไป มักถูกผู้ที่ไม่เห็นด้วยคัดค้าอย่างรุนแรง และกลายเป็นผู้ที่ผิด

แล้วตัดสิน เวลาใด ถึงไม่เร็วเกินไป

 

การที่คุณเดินบนถนนที่มีผู้คนแออัด แล้วคุณเห็นชายคนหนึ่งผิวดำ คุณคิดว่าเค้าผิวดำ เพราะน่าจะมีพ่อหรือแม่ผิวดำซักคนหนึ่ง
มันก็เป็นการตัดสินคนอื่นไปแล้ว

 

ถึงแม้คุณจะคิดว่าถูกต้องแน่นอน แต่ก็ยังมีคนที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย
อาจมีบางคนคิดว่า ผู้ชายคนนั้นทำงานกลางแจ้ง หรือเป็นผู้ใช้แรงงาน

 

ความคิดของคุณ มักจะมีคนที่ไม่เห็นด้วยซักคน ไม่ใช่เรื่องแปลก
เพราะประสบการที่แตกต่าง ทำให้เกิดความแตกต่างระหว่างบุคคลมากมายหลากหลายด้าน ที่คุณต้องยอมรับ

 

แม้บางคนที่ร้องไห้ แล้วบอกคนอื่นว่าตนเองนั้นร้องไห้ ก็ดูเหมือนเค้านั้นเรียกร้องความสนใจ ต้องการให้คนอื่นเข้าใจ เห็นใจ
แต่กลับไม่พอใจ เมื่อคนอื่นเห็นใจ สนใจ หรือพยายามเข้าใจ

 

ถึงแม้จะมองเห็น แต่ก็ไม่สามารถจับต้องได้
ไม่มีอะไรที่สามารถผ่านเส้นบางๆที่ขั้นระหว่างบุคคลได้

 

ในเมื่อ ไม่ว่าคุณจะตัดสินอะไร มักมีคนอื่นไม่พอใจและไม่เห็นด้วย
คุณก็เก็บคำตัดสินนั้นไว้ในใจ อย่าให้ใครคนอื่นรับรู้

 

มันไม่ได้เป็นการหนีปัญหา แต่เป็นการตัดปัญหา ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น

 

 

แต่ จะมีใครที่ทำได้ ?